Κύκλος Προβολών CinéTRISÉ
Ζωές σε κίνηση, ζωές υπό πίεση
Οι τέσσερις επόμενες προβολές μας κινούνται γύρω από διαφορετικές μορφές μετακίνησης, εγκλωβισμού και πειθάρχησης: ανθρώπων που διασχίζουν σύνορα, ζωών που παγιδεύονται σε κοινωνικούς ρόλους και ταυτότητες, σωμάτων που εξαντλούνται σε καθεστώτα εργασίας και επιβίωσης, νεολαιών που μεγαλώνουν μέσα στον φόβο και τον εθνικισμό. Από τις διεθνείς διαδρομές της προσφυγιάς στο Human Flow, στην αστική αυτάρκεια που σατιρίζει ο Μπουνιουέλ, από την υπαρξιακή παγίδα του Woman in the Dunes μέχρι τη βίαιη κανονικότητα του This Is England, οι ταινίες αυτές δεν μιλούν για «μακρινούς άλλους». Μιλούν για τις υλικές, κοινωνικές και ιδεολογικές συνθήκες που διαμορφώνουν τις ζωές μας στο εδώ και στο τώρα. Μας ενδιαφέρει το σινεμά ως χώρος κοινής θέασης και σκέψης, όχι ως κατανάλωση. Ως αφορμή για να δούμε μαζί πώς η εξουσία, η ανισότητα και η απομόνωση παράγονται καθημερινά και πώς μπορούν να αμφισβητηθούν συλλογικά.
Σας καλούμε σε τέσσερις βραδιές συλλογικής προβολής και συζήτησης, τις Τετάρτες:
11/2: Human Flow – 2017 – Ai Weiwei (ِΑγγλικοί υπότιτλοι)
18/2: The Discreet Charm of the Bourgeoisie – 1972 – Luis Buñuel (Ελληνικοί υπότιτλοι)
25/2: Woman in the Dunes – 1964 – Hiroshi Teshigahara (Ελληνικοί υπότιτλοι)
4/3: This Is England – 2006 – Shane Meadows (Ελληνικοί υπότιτλοι)
Κάλεσμα 19:30
Έναρξη προβολής 20:00
Προβολή & Συζήτηση: Γυναίκα στους Αμμόλοφους (1964)
砂の女 του Hiroshi Teshigahara
Τετάρτη 25/2/2026 – 19:30
TRISE (Κολοκοτρώνη 31, Σύνταγμα)
Ταινία στα ιαπωνικά με ελληνικούς υπότιτλους
Το Woman in the Dunes είναι ένα έργο για τον εγκλωβισμό, την προσαρμογή και τη βίαιη κανονικότητα της καθημερινής ζωής. Μέσα από μια φαινομενικά απλή ιστορία ο Teshigahara χτίζει μια αλληγορία για το πώς τα άτομα παγιδεύονται σε κοινωνικούς ρόλους, εργασιακά καθεστώτα και τρόπους ύπαρξης. Ένας δάσκαλος και ερασιτέχνης εντομολόγος φτάνει σε ένα απομονωμένο χωριό για να συλλέξει έντομα. Εκεί παγιδεύεται σε ένα βαθύ λάκκο άμμου μαζί με μια γυναίκα καταδικασμένος να ζει σε έναν χώρο όπου η επιβίωση εξαρτάται από ατελείωτη, επαναλαμβανόμενη εργασία: το φτυάρισμα της άμμου, ξανά και ξανά, για να μη θαφτεί το σπίτι. Η άμμος γίνεται το υλικό σύμβολο μιας ζωής χωρίς διαφυγή, χωρίς παύση, χωρίς ορατό ορίζοντα. Αρχικά ο πρωταγωνιστής αντιστέκεται. Αναζητά τρόπους διαφυγής, διαμαρτύρεται, εξεγείρεται. Σταδιακά όμως η αντίσταση υποχωρεί και αντικαθίσταται από τη συνήθεια, την προσαρμογή, ακόμη και από μια μορφή αποδοχής.
Η ταινία συνομιλεί άμεσα με σύγχρονες εμπειρίες επισφάλειας, εργασιακής εξάντλησης και κοινωνικού εγκλωβισμού. Μιλά για μια ζωή όπου η επανάληψη, η κούραση και η απουσία προοπτικής δεν εμφανίζονται ως βία αλλά ως κανονικότητα. Ως κάτι που απλώς συμβαίνει και πρέπει να αποδεχτούμε. Μας ενδιαφέρει αυτή η προβολή ως αφορμή για να συζητήσουμε πώς παράγονται οι συνθήκες του εγκλωβισμού σήμερα, πώς εσωτερικεύουμε τους περιορισμούς και πώς η προσαρμογή μπορεί να μετατραπεί σε σιωπηρή συνενοχή. Να αναρωτηθούμε συλλογικά πού τελειώνει η επιβίωση και πού αρχίζει η παραίτηση.
Σας καλούμε σε μια συλλογική προβολή και συζήτηση.
