Κύκλος Προβολών CinéTRISÉ
Ζωές σε κίνηση, ζωές υπό πίεση
Οι τέσσερις επόμενες προβολές μας κινούνται γύρω από διαφορετικές μορφές μετακίνησης, εγκλωβισμού και πειθάρχησης: ανθρώπων που διασχίζουν σύνορα, ζωών που παγιδεύονται σε κοινωνικούς ρόλους και ταυτότητες, σωμάτων που εξαντλούνται σε καθεστώτα εργασίας και επιβίωσης, νεολαιών που μεγαλώνουν μέσα στον φόβο και τον εθνικισμό. Από τις διεθνείς διαδρομές της προσφυγιάς στο Human Flow, στην αστική αυτάρκεια που σατιρίζει ο Μπουνιουέλ, από την υπαρξιακή παγίδα του Woman in the Dunes μέχρι τη βίαιη κανονικότητα του This Is England, οι ταινίες αυτές δεν μιλούν για «μακρινούς άλλους». Μιλούν για τις υλικές, κοινωνικές και ιδεολογικές συνθήκες που διαμορφώνουν τις ζωές μας στο εδώ και στο τώρα. Μας ενδιαφέρει το σινεμά ως χώρος κοινής θέασης και σκέψης, όχι ως κατανάλωση. Ως αφορμή για να δούμε μαζί πώς η εξουσία, η ανισότητα και η απομόνωση παράγονται καθημερινά και πώς μπορούν να αμφισβητηθούν συλλογικά.
Σας καλούμε σε τέσσερις βραδιές συλλογικής προβολής και συζήτησης, τις Τετάρτες:
11/2: Human Flow – 2017 – Ai Weiwei (ِΑγγλικοί υπότιτλοι)
18/2: The Discreet Charm of the Bourgeoisie – 1972 – Luis Buñuel (Ελληνικοί υπότιτλοι)
25/2: Woman in the Dunes – 1964 – Hiroshi Teshigahara (Ελληνικοί υπότιτλοι)
4/3: This Is England – 2006 – Shane Meadows (Ελληνικοί υπότιτλοι)
Κάλεσμα 19:30
Έναρξη προβολής 20:00
Προβολή & Συζήτηση: Η διακριτική γοητεία της μπουρζουαζίας (1972)
Le Charme discret de la bourgeoisie του Luis Buñuel
Τετάρτη 18/2/2026 – 19:30
TRISE (Κολοκοτρώνη 31, Σύνταγμα)
Στα γαλλικά με ελληνικούς υπότιτλους
Η Διακριτική γοητεία της μπουρζουαζίας είναι μια από τις πιο αιχμηρές σάτιρες της αστικής κανονικότητας στην ιστορία του κινηματογράφου. Ο Luis Buñuel πέρα από το ότι γελοιοποιεί την ανώτερη τάξη, αποδομεί ολόκληρο το σύστημα αξιών, συνηθειών και αυτονόητων προνομίων που συγκροτούν την «ευπρεπή» κοινωνική ζωή. Μια ομάδα αστών προσπαθεί επανειλημμένα να δειπνήσει μαζί. Κάθε φορά κάτι απρόβλεπτο, παράλογο ή εφιαλτικό παρεμβαίνει και διακόπτει το σχέδιό τους. Όνειρα, φαντασιώσεις, στρατιωτικές παρελάσεις, νεκροί που επιστρέφουν, σκηνές βίας και εξευτελισμού εισβάλλουν στη φαινομενικά ήρεμη καθημερινότητά τους. Το φαγητό, σύμβολο κοινωνικής συνοχής και ευημερίας, μετατρέπεται σε διαρκώς αναβαλλόμενη υπόσχεση.
Ο Buñuel κινηματογραφεί μια τάξη που ζει μέσα σε έναν κλειστό κόσμο αυτάρκειας, όπου η εκμετάλλευση, η αποικιοκρατία, η καταστολή και η κοινωνική ανισότητα παραμένουν αόρατες ή φυσικοποιημένες. Οι ήρωές του δεν είναι «κακοί» με την απλοϊκή έννοια αλλά είναι φορείς μιας κανονικότητας που παρουσιάζεται ως αυτονόητη ενώ στηρίζεται στη βία και στον αποκλεισμό των άλλων. Σε μια εποχή όπου η ανισότητα βαθαίνει και η προνομιούχα κανονικότητα παρουσιάζεται ξανά ως μοναδικός δρόμος, η ταινία παραμένει εντυπωσιακά επίκαιρη. Μας καλεί να αναρωτηθούμε για τις ελίτ και για τις δικές μας καθημερινές συνήθειες, συμβιβασμούς και σιωπές.
Σας καλούμε σε μια συλλογική προβολή και συζήτηση.
