Προβολή του πρώτου μέρους της τριλογίας του Πατρίσιο Γκουζμάν «Η μάχη της Χιλής» στη Λοκομοτίβα!
Την Κυριακή 05 Απριλίου στις 19:00 στην Λοκομοτίβα [Αλλαγή ημερομηνίας για Δεύτερα 06/04], η κομματική οργάνωση Εξαρχείων- Πατησίων- Κυψέλης του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος διοργανώνει την προβολή ταινίας του πρώτου μέρους της τριλογίας του P. Guzman η «Η Μάχη της Χιλής» υπό τον τίτλο «Η Εξέγερση της Μπουρζουαζίας». Η συγκεκριμένη κινηματογραφική πραγματεία συνιστά μια αμείλικτη διαλεκτική καταγραφή της ταξικής πάλης στην Χιλή στην πιο βίαιη καμπή της, λίγο πριν το πραξικόπημα Πινοσέτ. Δεν πρόκειται για μια απλή χρονογραφία των γεγονότων του 1973, αλλά για μια ανατομία της αντεπανάστασης, η οποία αποκαλύπτει με επιστημονική ακρίβεια πώς η άρχουσα τάξη, θορυβημένη από την απειλή της απώλειας των προνομίων της, αποβάλλει το προσωρινό δημοκρατικό της ένδυμα για να προετοιμάσει το έδαφος για τον φασισμό.
Το ντοκιμαντέρ αναδεικνύει το ιστορικό παράδοξο της ρεφορμιστικής στρατηγικής: την πεποίθηση ότι η μετάβαση στον σοσιαλισμό μπορεί να επιτευχθεί μέσω των υπαρχόντων αστικών θεσμών. Ο φακός του Γκουσμάν συλλαμβάνει την οργάνωση του οικονομικού χάους από την ολιγαρχία και τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό -το λοκ-άουτ, τις απεργίες των ιδιοκτητών και το σαμποτάζ της διανομής τροφίμων- ως μια συνειδητή προσπάθεια στραγγαλισμού του αυθορμιτισμού των μαζών . Η αστική τάξη δεν διστάζει να καταστρέψει την εθνική οικονομία προκειμένου να διασώσει την ατομική ιδιοκτησία, επιβεβαιώνοντας τη μαρξιστική θέση ότι το κράτος δεν αποτελεί έναν ουδέτερο διαιτητή, αλλά ένα όργανο καταστολής στα χέρια των κατεχουσών τάξεων.
Ιδιαίτερης σημασίας είναι η καταγραφή της θεσμικής παράλυσης στο Κοινοβούλιο, όπου η Δεξιά και οι Χριστιανοδημοκράτες χρησιμοποιούν τη νομοθετική εξουσία ως ανάχωμα σε κάθε προοδευτική μεταρρύθμιση. Αυτή η «θεσμική παγίδα» αποκαλύπτει τον κίνδυνο της ημιτελούς επανάστασης. Όσο η ηγεσία της Unidad Popular εμμένει στη νομιμότητα, αρνούμενη να προχωρήσει στην πλήρη διάλυση του αστικού κρατικού μηχανισμού και στον εξοπλισμό του προλεταριάτου, η αντίδραση κερδίζει τον απαραίτητο χρόνο για να ανασυνταχθεί. Η κορύφωση του πρώτου μέρους, με το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουνίου (το Tanquetazo), λειτουργεί ως μια τελευταία, δραματική προειδοποίηση της Ιστορίας.
Το έργο καταλήγει να είναι ένα τραγικό μάθημα για την αναγκαιότητα της επαναστατικής αποφασιστικότητας. Η στιγμή που ο εικονολήπτης Λεονάρντο Χένρικσεν κινηματογραφεί τον ίδιο του τον θάνατο από τις σφαίρες των στρατιωτικών, αποτελεί την απόλυτη μεταφορά για τη φύση της αντεπανάστασης: είναι μια τυφλή, δολοφονική βία που στοχεύει να εξαφανίσει όχι μόνο το πολιτικό υποκείμενο, αλλά και την ίδια τη μνήμη της εξέγερσης. Έτσι, το πρώτο μέρος της τριλογίας παραμένει ένα αξεπέραστο εγχειρίδιο στρατηγικής, υπογραμμίζοντας ότι η ταξική σύγκρουση, όταν φτάσει στο απόγειό της, δεν επιδέχεται μεσοβέζικες λύσεις, παρά μόνο την ολοκληρωτική νίκη της μιας ή της άλλης πλευράς.
Όλοι την Δευτέρα 06/4 19:00 στην Λοκομοτίβα! (Μπόταση 7, Εξάρχεια)
